Ileż to razy w myślach każdego z nas zakiełkował pomysł "a może rzucić to wszystko i wyjechać w Bieszczady?". Pewnie znajdzie się kilka osób, które w Bieszczady chcą wyjechać w podróż gastronomiczną, bo kuchnia podkarpacka ma się czym pochwalić. Jednak nie trzeba wybierać się pod Lesko lub Ustrzyki, żeby zjeść pyszne proziaki. Proziaki to coś w rodzaju bułeczek, ale nie pieczonych, tylko smażonych na blasze lub suchej patelni. Przepis jest bardzo łatwy i poradzi sobie z nim dosłownie każdy. Co jest ważne? No proza, proszę państwa. Tak kiedyś nazywana była soda kuchenna i stąd nazwa proziaki, czyli placki na prozie.
Bieszczadzkie proziaki. Bułeczki na prozie zrobisz migiem
Składniki:
- 500 g lekkiej mąki pszennej (typ 450 będzie idealny),
- 250 ml kefiru,
- 1 średnie jajko,
- 1 czubata łyżeczka sody oczyszczonej,
- jedna płaska łyżeczka cukru,
- 1 łyżeczka soli.
Bieszczadzkie proziaki - sposób wykonania:
- Do większej miski przesiej mąkę, dodaj sól oraz sodę i cukier. Wymieszaj, by składniki równomiernie się rozłożyły.
- Dodaj jajko i kefir (powinny być w temperaturze pokojowej), następnie zacznij wyrabiać ciasto dłońmi. Kiedy składniki się już połączą, a ciasto będzie lekko lepiące, odłóż miskę na kilka minut.
- Wyrobione ciasto przełóż na stolnicę podsypaną mąką i rozwałkuj na placek o grubości ok. 1,5 cm. Szklanką wytnij kółeczka. Następnie przykryj je czystą ściereczką i pozostaw, by soda troszeczkę podniosła ciasto.
- Proziaki smaż na suchej patelni na wolnym ogniu, aż urosną i lekko się zarumienią. Możesz także upiec je w piekarniku rozgrzanym do temperatury 200 stopni. Piecz je przez ok. 20 minut, aż zezłocą się z wierzchu.
Jak podawać proziaki? Otóż jest jedyna słuszna opcja - jak chcesz. Te bułeczki (chyba można tak o nich mówić) smakują i na słodko, i na słono. Ja uwielbiam je z masłem ziołowym lub sosem grzybowym, ale kiedy dałam je mężowi do pracy, zajadali się nimi z konfiturą owocową i kremem czekoladowym. Można je także przekroić na pół i zrobić z nich kanapki albo podawać do zupy ogórkowej lub kwaśnicy. Możliwości się nie kończą.
