Garroticos od lat są jednym ze słodkich przysmaków kojarzonych z Pampeluną, stolicą Nawarry. Niewielkie wypieki przypominają napolitany, a pod warstwami ciasta francuskiego kryją czekoladowy środek. Mieszkańcy miasta znają je od kilku pokoleń, bowiem historia tej słodkości zaczęła się w latach 60. w jednej z cukierni przy słynnej ulicy Estafeta.
Czym są garroticos z Pampeluny? Ten hiszpański przysmak powstał dekady temu
Historia garroticos prowadzi pod numer 22 przy ulicy Estafeta w Pampelunie. José Larrea zajmował się tam czekoladą jeszcze zanim powstała Pastelería Beatriz. W 1969 roku biznes przejął Pablo Saraldi i nazwał go imieniem swojej żony, Beatriz. Początkowo działał tam sklep spożywczy z różnymi przysmakami, później coraz większe znaczenie zyskiwały wyroby cukiernicze. W 1991 roku pracownię przejęły Lourdes i Asunción, które zachowały wcześniejsze receptury, a przy tym wprowadziły własne techniki i nowe przepisy. Garroticos pozostały w ofercie i z czasem stały się szczególnie popularne. Przed cukiernią ustawiały się kolejki, dlatego w 2019 roku Lourdes i Asunción rozszerzyły działalność o drugi lokal przy ulicy Curia, u stóp katedry. Pojawiły się też kolejne wersje słodkości. Najpopularniejsze nadal są jednak klasyczne garroticos z ciemną czekoladą.
Ciastka z ciasta francuskiego. Garroticos z czekoladą zrobisz z kilku składników
Domowe garroticos to niewielkie kawałki ciasta francuskiego wypełnione kremem z czekolady i płynnej śmietanki. Przed włożeniem do piekarnika smaruje się je roztrzepanym jajkiem, aby wierzch dobrze się zarumienił. Z podanych proporcji wychodzi około 6-8 sztuk, zależnie od ich wielkości. Przygotowania zajmują zaś około 25 minut.
Składniki:
- 1 płat ciasta francuskiego,
- 200 g gorzkiej lub mlecznej czekolady,
- 50 ml płynnej śmietanki,
- 1 jajko.
Jak zrobić garroticos z ciasta francuskiego? Czekoladowe nadzienie musi zgęstnieć
Najpierw trzeba przygotować czekoladowy krem. Po połączeniu ze śmietanką należy go przestudzić, aby zgęstniał, ale nie zdążył stwardnieć. Wtedy łatwo rozłożyć nadzienie na cieście i szczelnie je zawinąć. Nie warto nakładać go zbyt dużo, bo podczas pieczenia część kremu wypłynie. Garroticos są gotowe, gdy ciasto wyraźnie wyrośnie, zarumieni się i stanie się chrupiące. Krem potrzebuje trochę czasu, żeby osiągnąć odpowiednią konsystencję, dlatego od niego najlepiej zacząć pracę. Gdy stygnie, można przygotować blachę i nagrzać piekarnik.
Przepis na garroticos:
- Posiekaj czekoladę na niewielkie kawałki i przełóż do miski. Śmietankę wlej do rondelka, podgrzej do momentu, gdy zacznie wrzeć, po czym zdejmij z ognia.
- Gorącą śmietanką zalej czekoladę i odczekaj około 1 minuty. Dokładnie wymieszaj całość, aż otrzymasz gładki krem bez widocznych kawałków czekolady.
- Odstaw masę do przestudzenia. Powinna zgęstnieć na tyle, żeby łatwo było rozłożyć ją na cieście, ale nadal pozostać miękka.
- Rozgrzej piekarnik do 200 stopni Celsjusza, ustawiając grzanie góra dół. Blachę wyłóż papierem do pieczenia.
- Rozwiń schłodzone ciasto francuskie na powierzchni lekko oprószonej mąką. Pokrój je na długie prostokąty.
- Na środku każdego kawałka rozłóż grubszy pasek czekoladowego kremu. Zachowaj umiar z nadzieniem, żeby podczas pieczenia nie wypłynęło z ciasta.
- Zawiń prostokąty wokół czekolady, formując podłużne rulony. Dociśnij ciasto w miejscu łączenia, a następnie pokrój każdy rulon na mniejsze kawałki.
- Przełóż garroticos na przygotowaną blachę tak, aby łączenie znalazło się na dole. Wierzch dokładnie posmaruj roztrzepanym jajkiem.
- Piecz przez 15-20 minut. Wyjmij wypieki z piekarnika, gdy wyrosną i nabiorą złotego koloru.
- Gotowe garroticos przełóż na kratkę i zostaw do ostygnięcia. Nie przykrywaj ich na ciepło, ponieważ para zmiękczy ciasto francuskie.
Ciemna czekolada to klasyczne nadzienie, ale z czasem w Pampelunie pojawiły się także inne wersje garroticos. Przygotowuje się je między innymi z białą czekoladą, orzechami oraz nadzieniem cabello de ángel. W domu najprościej zmienić smak, wybierając inny rodzaj czekolady. Jeśli garroticos mają pozostać chrupiące, najlepiej zamknąć je w szczelnym pojemniku i przechowywać w temperaturze pokojowej nie dłużej niż jeden dzień.
