Przy robieniu gołąbków najwięcej cierpliwości wymaga zwykle przygotowanie kapusty. Zbyt twarda nie chce się składać, a rozgotowana łatwo się rwie. Problem można ograniczyć już podczas parzenia. Zamiast czekać, aż zmięknie cała główka, lepiej stopniowo oddzielać jej zewnętrzne warstwy. Dzięki temu łatwiej później nałożyć farsz i uformować zgrabne porcje.
Liście kapusty potrzebują chwili we wrzątku, aby zmiękły i nadawały się do zawijania gołąbków. Jeśli wyjmiesz je za wcześnie, pozostaną sztywne, zwłaszcza w okolicy grubego nerwu, przez co mogą pęknąć podczas składania. Nie należy jednak czekać, aż cała główka będzie zupełnie miękka, ponieważ jej zewnętrzne warstwy są gotowe znacznie wcześniej niż te ukryte w środku. Zbyt długo gotowane stają się delikatne i łatwo je uszkodzić podczas wyjmowania lub nakładania farszu. Najlepiej zdejmować je kolejno, gdy bez oporu odchodzą od główki i można je swobodnie zgiąć. Pozostałą kapustę włóż ponownie do wrzątku i poczekaj, aż zmięknie następna warstwa.
Składniki:
Do parzenia potrzebna jest osolona woda z dodatkiem cukru i octu. Z podanymi proporcjami nie należy przesadzać, ponieważ większa porcja octu nada warzywu niepotrzebnie kwaśny smak. Na 2 l wody przewidziano 12 g cukru i 15 g octu. Taka ilość odpowiada proporcjom podanym w przepisie i nie trzeba jej zwiększać.
Sposób przygotowania:
Nie wszystkie części główki nadają się do przygotowania gołąbków tej samej wielkości. Z mniejszych można zrobić niewielkie porcje, nakładając odpowiednio mniej farszu. Fragmentami zbyt małymi do zwijania warto wyłożyć dno garnka lub naczynia, w którym potrawa będzie później gotowana albo pieczona. W podobny sposób można wykorzystać kawałki, które przypadkowo rozerwały się podczas oddzielania. Nie trzeba więc wyrzucać jadalnych resztek ani próbować na siłę formować z nich kolejnych sztuk. Wielkość gołąbków najlepiej dopasować do tego, jakie liście udało się przygotować w całości.