Zbiory rokitnika trwają zazwyczaj od połowy sierpnia, kiedy roślina zaczyna dojrzewać (choć zależy to zarówno od odmiany, regionu, jak i warunków pogodowych) do października. Czasem mogą potrwać dłużej i mówi się, że rokitnik warto zbierać po pierwszych przymrozkach, bo wówczas owoce są mniej cierpkie. Nie zaleca się jednak przesadnego wydłużania czasu zbiorów z błahego powodu - owoce mogą po prostu zostać zjedzone przez ptaki.
Dojrzały rokitnik to niedużych rozmiarów kuleczki o żółtozłotym lub pomarańczowym kolorze. Roślina najliczniej występuje na wybrzeżu, na wydmach i klifach. W tych miejscach jest pod ochroną. Obecnie rokitnik jest objęty ochroną częściową. Owoce można zbierać z krzewów poza siedliskami wydmowymi i klifowymi (jak piszą Lasy Państwowe) oraz z krzewów uprawnych.
Owoce rokitnika pełne są wartości prozdrowotnych. Tak jak już wspominaliśmy, są prawdziwym skarbcem witaminy C, która z kolei jest najbardziej znanym przeciwutleniaczem. Chroni więc komórki przed szkodliwym działaniem wolnych rodników i spowalnia w ten sposób starzenie oraz hamuje rozwój chorób. Ponadto wzmacnia odporność i dodaje energii. Wśród korzyści, które nasz organizm zyskuje dzięki witaminie C, trzeba też wymienić poprawę kondycji skóry, włosów i paznokci. Więcej witaminy C niż rokitnik zawiera tylko dzika róża. Rokitnik jest też źródłem innych witamin: A, B12, E, K i P. Czerpiemy z niego też żelazo, wapń, potas, glin i krzem.
Z jego owoców można zrobić pyszne przetwory, ponieważ po przetworzeniu ich cierpki smak zostaje trochę zneutralizowany. Bardzo prosty jest m.in. sok, na który przepis podajemy niżej. Innym polecanym produktem jest olej otrzymywany z jego miąższu, który zawiera m.in. kwasy omega-7. Jest też źródłem karotenoidów, tokoferoli i fitosteroli, które pomagają utrzymać zdrowy wygląd skóry. Olej z rokitnika wspomaga leczenie chorób układu pokarmowego, jest wsparciem przy chorobie wrzodowej (zalecana jest wcześniejsza konsultacja z lekarzem, gdyż istnieje kilka przeciwwskazań do stosowania oleju z rokitnika), można go też używać zewnętrznie, np. na poparzenia i odmrożenia.
Składniki:
Sposób przygotowania:
Owoce dokładnie myjemy i osuszamy. Wsypujemy do dużego garnka i zasypujemy cukrem. Odstawiamy je na kilka godzin lub na całą noc. Następnie gotujemy je na niedużym ogniu do momentu, aż się rozpadną. Później odcedzamy na durszlaku i przelewamy sok z rokitnika do wyparzonych i suchych słoików lub butelek. Pasteryzujemy w garnku wyłożonym ściereczką i z wodą nalaną do 3/4 wysokości słoików przez około 15 do 20 minut.
Choć zaliczany jest do superowoców, istnieją pewne przeciwwskazania do jego spożywania. Odradza się go osobom z chorobami nerek, trzustki i wątroby. Ostrożność powinny zachować osoby z wrażliwym układem pokarmowym, ponieważ wysoka zawartość witaminy C może działać drażniąco i prowadzić do dolegliwości żołądkowo-jelitowych.