Czasem podczas smażenia naleśnik rozerwie się przy obracaniu i wydaje się, że całe danie jest już nie do uratowania. W Austrii taki widok nikogo jednak nie powinien martwić. Kaiserschmarrn przygotowuje się właśnie po to, aby pod koniec podzielić duży placek na niewielkie, nieregularne kawałki. Dzięki odpowiedniemu przygotowaniu ciasta są one puszyste w środku, a po dodatkowym podsmażeniu zyskują rumiane brzegi.
Kaiserschmarrn różni się od klasycznych naleśników już na etapie smażenia, ponieważ całe przygotowane ciasto trafia jednocześnie na dużą patelnię. Placek pozostaje na niej do momentu, aż jego spód nabierze złocistego koloru, a powierzchnia zacznie się ścinać. Następnie dzieli się go na większe części, odwraca i dopiero po chwili rozrywa na małe, nieregularne kawałki. Dzięki końcowemu podsmażeniu fragmenty mają przyrumienione brzegi, natomiast ich wnętrze pozostaje puszyste i delikatne. Taka forma sprawia, że na talerzu danie bardziej przypomina niewielkie, miękkie kąski niż znane z polskich domów cienkie naleśniki.
Składniki na Kaiserschmarrn
Do tradycyjnej wersji można również przygotować rodzynki namoczone wcześniej w rumie.
Sposób przygotowania masy odbiega od tego, który często stosuje się przy zwykłych naleśnikach. Jajka trzeba najpierw rozdzielić, ponieważ białka zostają ubite osobno, a następnie delikatnie połączone z pozostałymi składnikami. Napowietrzona piana sprawia, że podczas smażenia placek staje się grubszy i bardziej puszysty. Istotne jest również spokojne łączenie składników, aby masa zachowała lekką konsystencję. Patelnię najlepiej rozgrzać na średniej mocy palnika, ponieważ ciasto potrzebuje czasu, aby ściąć się w środku i jednocześnie nabrać apetycznego koloru od spodu.
Warto sięgnąć po dużą patelnię, na której zmieści się cała przygotowana masa. Nie należy również spieszyć się z obracaniem placka, ponieważ jego powierzchnia powinna wcześniej zacząć się ścinać.