Szarlotka tatrzańska różni się od klasycznej przede wszystkim proporcjami. Nad kruchym spodem znajduje się dużo cienkich plasterków jabłek, a całość przykrywa starte ciasto. Dzięki temu po przekrojeniu dobrze widać ułożone jeden na drugim kawałki owoców. Cynamon dodaje im korzennej nuty, natomiast cukier wanilinowy łagodzi kwaśny smak. Przepis jest nieskomplikowany, ale wymaga odpowiedniego pokrojenia nadzienia.
Najlepsze będą odmiany, które miękną w piekarniku, ale nie rozpadają się całkowicie. Do szarlotki tatrzańskiej dobrze pasują szara reneta i antonówka ze względu na kwaśny smak oraz twardy miąższ. Można także połączyć dwa różne rodzaje, np. bardziej kwaśny z nieco słodszym. Ważne jest pokrojenie miąższu w cienkie plasterki, ponieważ nie przygotowuje się z niego musu ani nie ściera na tarce.
Składniki na spód i wierzch:
Składniki do środka:
Po zagnieceniu masę dzieli się na dwie nierówne porcje. Większą należy rozprowadzić na dnie blaszki, natomiast mniejsza trafia do zamrażarki. Schłodzony kawałek jest twardy, dlatego bez problemu można zetrzeć go na tarce. Tak powstaje nierówna góra, która w piekarniku ładnie się rumieni. Podane proporcje są przeznaczone do formy o wymiarach około 20x30 cm.
Sposób przygotowania:
Szara reneta i antonówka nie są jedynymi odmianami odpowiednimi do tego przepisu. Można wykorzystać inne twarde, lekko kwaśne jabłka, które nie rozpadną się podczas pieczenia. Bardzo miękkie gatunki sprawdzą się gorzej, ponieważ szybciej zamienią się w mus. Gotowy wypiek najlepiej podzielić na porcje po ostygnięciu, gdy środek nie jest już gorący. Jeśli wolisz szarlotkę na ciepło, podgrzej później pojedynczy kawałek i podaj go z lodami waniliowymi. Chłodna wersja dobrze smakuje oprószona cukrem pudrem. Resztę należy trzymać pod przykryciem, żeby nie wyschła. Jeśli deser przygotowujesz wcześniej, cukier puder dodaj dopiero przed podaniem.