Saag wywodzi się z północnych regionów Indii, przede wszystkim z Pendżabu, gdzie liściaste warzywa od setek lat stanowią podstawę codziennej kuchni. Sam termin "saag" nie odnosi się do jednej konkretnej potrawy, lecz obejmuje całą grupę dań przygotowywanych z duszonych liści - najczęściej szpinaku, gorczycy, boćwiny lub ich różnych połączeń. W tradycyjnych wersjach łączono bazę z serem paneer albo serwowano jako samodzielny dodatek do chleba oraz ryżu. Współczesna odsłona z tofu jest naturalną adaptacją tej receptury, która zachowuje jej pierwotny charakter, a jednocześnie odpowiada na rosnącą popularność kuchni roślinnej.
W saag tofu już pierwszy kontakt z intensywnie zielonym kolorem jasno sygnalizuje, że główną rolę grają tu liście. W tej prostocie kryje się jednak ogromna głębia smaku, którą wydobywają przyprawy i odpowiednia technika łączenia składników. To kuchnia, w której liczy się równowaga i cierpliwość.
Składniki:
W indyjskiej kuchni moment dodania przypraw decyduje o charakterze potrawy. Saag tofu jest tego najlepszym przykładem. Krótko podgrzane przyprawy oddają aromat tłuszczowi, który później przenika całą potrawę. Dzięki temu nawet proste składniki zyskują wyrazistość i głębię, która długo zostaje w pamięci.
Sposób przygotowania:
Ten przepis daje dużą swobodę w kuchni i zachęca do eksperymentów, bo saag od zawsze był daniem "z tego, co jest pod ręką". Szpinak można mieszać z jarmużem, a nawet natką rzodkiewki lub liśćmi buraka, które zwykle trafiają do kosza, a tu zyskują drugie życie. Tofu bez trudu zastąpi się ciecierzycą, białą fasolą lub kostkami sera paneer, które dodadzą wyraźniejszego aromatu. W niektórych domach do zielonej masy dorzuca się podsmażone ziemniaki albo groszek, by danie było jeszcze bardziej sycące. Ciekawostką jest to, że w Indiach saag często gotuje się w dużych ilościach i podaje przez kilka dni, z każdym podgrzaniem smaki stają się głębsze, a potrawa nabiera charakteru, który trudno osiągnąć za pierwszym razem.