Zwykły dżem przy nim wypada blado. Hiszpański przysmak tężeje bez żelatyny

Jak zrobić galaretkę domowym sposobem? Jesienny owoc, który na surowo jest twardy i cierpki, po obróbce potrafi nieźle zaskoczyć. Powstaje z niego słodki przysmak krojony w kostki, a do uzyskania zwartej struktury nie potrzeba ani grama żelatyny.
Dulce de membrillo, galaretka z pigwy
Fot. gettyimages.com, membio

Pigwa rzadko trafia na talerz prosto po zerwaniu. Twardy miąższ i cierpki smak sprawiają, że znacznie lepiej nadaje się do przetworów. Oprócz popularnych soków, nalewek i konfitur da się z niej przygotować dulce de membrillo, znane przede wszystkim w Hiszpanii. To mocno zagęszczony przecier z cukrem, który po schłodzeniu można kroić nożem. Hiszpanie jedzą go samodzielnie albo zestawiają z serem, zwłaszcza manchego.

Zobacz wideo Wakacyjna terrina, czyli galaretka z owocami

Pigwa tężeje bez dodatku żelatyny. Odpowiadają za to naturalne pektyny

Dulce de membrillo nie przypomina galaretki wyjadanej łyżeczką ze słoika. Jest znacznie bardziej zwarte, dlatego dzieli się je na plastry lub niewielkie kostki. Za twardnienie przysmaku odpowiadają przede wszystkim pektyny naturalnie obecne w pigwie. Z tego powodu podczas obróbki nie usuwa się skórki, która również je zawiera. Istotne jest też odparowanie wody, dzięki któremu przecier staje się odpowiednio gęsty.

Składniki:

  • 1 kg dojrzałej pigwy,
  • 700 do 800 g cukru,
  • 40 g soku z cytryny,
  • woda do ugotowania owoców.

Jak zrobić galaretkę domowym sposobem? Najważniejsze jest powolne odparowanie przecieru

Po ugotowaniu i zmiksowaniu miąższ zawiera jeszcze sporo wody, dlatego trzeba go długo podgrzewać. Wraz z jej odparowywaniem przecier gęstnieje, ciemnieje i coraz łatwiej przywiera do dna. Z tego względu nie należy zwiększać temperatury, aby przyspieszyć pracę. Gotowe dulce de membrillo zaczyna odchodzić od ścianek naczynia i nie spływa swobodnie z łyżki. Osiągnięcie tego etapu zajmuje około 60 do 90 minut.

Sposób przygotowania:

  1. Umyj pigwę, przekrój ją na ćwiartki i usuń gniazda nasienne, pozostawiając skórkę. Pokrój miąższ na mniejsze części, przełóż do garnka i dolej tyle wody, żeby przykryła kawałki. Gotuj na małym ogniu przez około 40 do 50 minut, aż zmiękną i dadzą się łatwo rozgnieść.
  2. Odcedź zawartość garnka, a ugotowany miąższ dokładnie zmiksuj na gładkie puree. Następnie je zważ, ponieważ ilość cukru należy dobrać do otrzymanej porcji przecieru. Na 800 g puree wykorzystaj 700 do 800 g cukru, zależnie od tego, jak słodki efekt chcesz uzyskać.
  3. Przełóż puree do garnka, wsyp cukier, dolej sok z cytryny i dokładnie wymieszaj. Podgrzewaj na bardzo małym ogniu przez około 60 do 90 minut, często mieszając drewnianą łyżką przy dnie i ściankach. Zakończ ten etap, kiedy zawartość wyraźnie zgęstnieje, ściemnieje, zacznie odchodzić od boków naczynia i przestanie spływać z łyżki.
  4. Wyłóż prostokątną formę papierem do pieczenia i przełóż do niej gorący przecier. Wyrównaj wierzch szpatułką, pozostaw do ostygnięcia, a następnie włóż do lodówki na co najmniej 12 godzin. Po schłodzeniu wyjmij dulce de membrillo z naczynia i pokrój ostrym nożem na plastry lub kostki.

Z serem smakuje zupełnie inaczej niż solo. W Hiszpanii to popularne połączenie

Dulce de membrillo można pokroić w małe kostki i jeść podobnie jak owocowe żelki. W Hiszpanii często podaje się je również z manchego, ponieważ słodycz dobrze łączy się ze słonym i wyrazistym serem. Cienkie plastry pasują też do dojrzewających wędlin oraz orzechów. Osoby, które wolą mniej słodką wersję, mogą wybrać 700 g cukru zamiast 800 g. Gotowy przysmak najlepiej umieścić w szczelnym pojemniku i trzymać w lodówce. Jeśli kawałki układane są warstwami, warto oddzielić je papierem pergaminowym, żeby się nie sklejały. Zamiast jednej dużej formy można wykorzystać mniejsze naczynia, co ułatwi późniejsze porcjowanie. Płyn pozostały po ugotowaniu owoców nadaje się natomiast do wykorzystania jako baza do napoju lub kolejnego przetworu.

Więcej o: