Lepiej nie pomyl kani z jej niemal identycznym trującym odpowiednikiem. Po tym je odróżnisz

Sezon na grzyby powoli się rozkręca. Coraz więcej osób wybiera się do lasu z pustym koszyczkiem lub wiaderkiem, a wraca z wypełnionym po brzegi. Podczas grzybobrania należy jednak zachować szczególną ostrożność. Niektóre jadalne grzyby mają bowiem swoich niejadalnych kuzynów. Przykładem takiej pary jest chociażby kania i muchomor sromotnikowy. Po czym można je odróżnić?

W polskich lasach nie brakuje zarówno grzybów jadalnych, jak i ich trujących sobowtórów. Na pierwszy rzut oka mogą wyglądać niemal identycznie, jednak po dalszym zbadaniu jesteśmy w stanie rozpoznać, który osobnik nadaje się do spożycia, a który lepiej zostawić w ziemi. Jeśli nie jesteśmy pewni różnic, występujących między nimi, nie powinniśmy ryzykować. Zjedzenie trującego grzyba może się dla nas skończyć poważnymi dolegliwościami zdrowotnymi. Nieuwaga może doprowadzić m.in. do zatrucia pokarmowego. 

Zobacz wideo Te grzyby wyglądają na jadalne, ale mogą tylko zaszkodzić

Jak odróżnić jadalną kanię od trującego muchomora sromotnikowego?

Czubajka kania, powszechnie zwana po prostu kanią lub sową, to gatunek grzybów z rodziny pieczarkowatych. Występuje w wielu regionach świata, w Polsce można ją spotkać właściwie w każdym zakątku kraju. Lubi rosnąć na obrzeżach lasów liściastych i iglastych, na łąkach, polanach, zrębach, a nawet w parkach i na poboczach szos. Niektórzy znajdują je również w okolicy cmentarzy. Nic też nie stoi na przeszkodzie, by hodować ją w przydomowym ogrodzie czy na działce.

Niepokojąco podobny do kani jest m.in. muchomor sromotnikowy, czyli najbardziej trujący gatunek grzyba w Polsce. Zjedzenie większego okazu może nawet doprowadzić do śmierci. Toksyny w nim zawarte atakują wątrobę, w ciągu zaledwie kilku godzin prowadząc do jej całkowitej niewydolności. Tak jak czubajka rośnie najczęściej w lasach liściastych i iglastych. 

Najtrudniej odróżnić młode kanie od muchomora sromotnikowego, dlatego grzybiarze raczej sięgają po dojrzałe osobniki, które są o wiele większe niż ich trujące sobowtóry. Kapelusze popularnych sów są zwykle "postrzępione", łuszczące się i lekko brązowawe, z kolei u muchomorów są one gładkie, jasnozielone lub żółtawe, spłowiałe i pozbawione łusek. Najbardziej charakterystyczną cechą, odróżniającą oba gatunki, jest pierścień pod kapeluszem, który u kani można przesuwać bez problemu w górę i w dół, natomiast u muchomora sromotnikowego jest on "przytwierdzony". Ponadto trzony trujaków mają bulwiastą podstawę z pochewką, która u kani nie występuje.

Jak najlepiej przyrządzić kanie?

Czubajka kania to smaczny grzyb, którego najczęściej się panieruje w roztrzepanym jajku oraz bułce tartej i smaży jak kotlety. Można je także usmażyć w całości, razem z kapeluszem i zjeść z chrupiącym pieczywem. W kapeluszach kryje się najwięcej wartości odżywczych. Znajdziemy tam pełnowartościowe białko, a także cenne witaminy i składniki mineralne. Te popularne owoce lasu można również wykorzystać do upichcenia pysznych flaczków lub aromatycznej zupyWięcej podobnych tematów znajdziesz na stronie głównej Gazeta.pl

Więcej o:
Copyright © Gazeta.pl sp. z o.o.